سفارش قطعه ریخته‌گری زمانی نتیجه مطلوبی خواهد داشت که نیاز فنی قطعه، روش تولید و شرایط تحویل از ابتدا به‌درستی مشخص شده باشند. صرفاً دریافت یک قیمت و انتخاب پایین‌ترین مبلغ، لزوماً به معنای انتخاب مناسب نیست. در یک سفارش حرفه‌ای، ابتدا باید مشخص شود چه قطعه‌ای، با چه مشخصاتی، در چه تعدادی و برای چه کاربردی موردنیاز است. سپس بر اساس این اطلاعات، امکان تولید، هزینه و زمان موردنیاز بررسی می‌شود.

اولین قدم، انتقال دقیق اطلاعات قطعه به تولیدکننده است. نقشه فنی، نمونه قطعه، مدل سه‌بعدی یا هر اطلاعات دیگری که شکل و مشخصات قطعه را مشخص کند، می‌تواند در بررسی سفارش مؤثر باشد. اگر قطعه دارای قسمت‌های حساس، ابعاد مهم یا سطوحی است که باید پس از ریخته‌گری ماشین‌کاری شوند، این موارد نیز باید از ابتدا مشخص باشند. هرچه اطلاعات اولیه کامل‌تر باشد، احتمال تغییر در مراحل بعدی کمتر خواهد بود.

یک قطعه ریخته‌گری را نمی‌توان جدا از کاربرد آن بررسی کرد. شرایط استفاده از قطعه می‌تواند بر انتخاب جنس، طراحی، دقت ابعادی و الزامات تولید تأثیر بگذارد. برای مثال، قطعه‌ای که تحت بار یا شرایط کاری خاصی قرار می‌گیرد، ممکن است به الزامات متفاوتی نسبت به یک قطعه با کاربرد ساده‌تر نیاز داشته باشد. بنابراین هنگام سفارش، توضیح مختصر درباره کاربرد قطعه می‌تواند اطلاعات ارزشمندی در اختیار تولیدکننده قرار دهد.

اگر جنس قطعه از قبل تعیین شده است، گرید یا مشخصات فنی آن باید همراه سفارش اعلام شود. در صورتی که انتخاب جنس بر عهده تولیدکننده باشد، بهتر است شرایط کاری قطعه و الزامات موردنظر مشتری به‌طور شفاف مطرح شود. همچنین اگر نقشه یا مشخصات پروژه شامل استاندارد، تلرانس یا معیار مشخصی است، این اطلاعات باید پیش از آغاز تولید بررسی شوند. به این ترتیب، «کیفیت مورد انتظار» به یک مفهوم کلی و مبهم محدود نمی‌شود و می‌توان آن را بر اساس الزامات مشخص ارزیابی کرد.

تولید یک قطعه نمونه با تولید تعداد بیشتری از همان قطعه، از نظر برنامه‌ریزی تولید یکسان نیست. تعداد موردنیاز می‌تواند بر آماده‌سازی تولید، ساخت یا استفاده از مدل و برنامه‌ریزی زمانی اثر بگذارد. به همین دلیل بهتر است تعداد دقیق یا حدودی قطعات در زمان استعلام اعلام شود. اگر سفارش در چند مرحله تحویل خواهد شد، برنامه موردنظر نیز بهتر است از ابتدا مشخص شود.

هندسه قطعه یکی از عوامل مهم در تعیین چگونگی تولید آن است. ضخامت‌های مختلف، حفره‌ها، پیچیدگی‌های هندسی، محل جدایش قالب و نیاز به ماهیچه از جمله مواردی هستند که هنگام آماده‌سازی فرآیند باید بررسی شوند. همچنین نحوه ورود فلز مذاب و جبران انقباض در زمان انجماد باید متناسب با شکل قطعه در نظر گرفته شود. بنابراین نمی‌توان یک روش ثابت را برای تمام قطعات به کار برد. فرآیند باید با هندسه و مشخصات همان قطعه هماهنگ شود.

وزن قطعه یکی از اطلاعات مهم برای برآورد سفارش است، اما مقدار فلز موردنیاز برای تولید الزاماً برابر با وزن قطعه نهایی نیست. بخش‌هایی از مذاب ممکن است در سیستم راهگاهی و تغذیه مورد استفاده قرار گیرند و پس از ریخته‌گری از قطعه جدا شوند. به همین دلیل، برای برآورد دقیق‌تر هزینه باید علاوه بر وزن قطعه، شرایط فرآیند و مقدار مواد موردنیاز برای تولید آن نیز در نظر گرفته شود.

در بسیاری از سفارش‌ها، ریخته‌گری تنها یکی از مراحل تولید قطعه است. اگر قطعه پس از ریخته‌گری نیاز به ماشین‌کاری داشته باشد، باید از ابتدا مشخص شود که کدام سطوح و ابعاد باید به اندازه نهایی برسند. همچنین اگر مدل قطعه موجود نباشد، آماده‌سازی آن باید در برنامه سفارش لحاظ شود. هماهنگی این مراحل از ابتدا می‌تواند از مشکلاتی مانند باقی نماندن ضخامت کافی برای ماشین‌کاری یا نیاز به اصلاح مجدد مدل جلوگیری کند.